Idziemy na Grojec

Szlaki Żywiec

Góra Grojec – a w zasadzie małe wzgórze górujące nad Żywcem, posiadające trzy niewysokie szczyciki, z których największy ma wysokość zaledwie 612 m. Jednak dla mieszkańców tego miasta oraz okolic jest to miejsce wyjątkowe. To fajne miejsce spacerowe i ciekawy punkt widokowy położony w widłach rzek Soły i Koszarawy.

W tym wpisie dowiesz się:

– gdzie jest Grojec
– jak do niego dotrzeć za szlakiem PTTK
– garść informacji praktycznych

Trasa

Żywiec rynek – amfiteatr „Pod Grojcem” – Mały Grojec- Średni Grojec – Grojec – Żywiec Browar

Grojec – wyjście na szczyt, YouTube

Zobacz filmik z trasy i potem poczytaj o tym szlaku..

Parametry trasy

– długość: ok. 6 km (z dotarciem piechotą do miejsca startu – ponad 10 km)
– szlaki PTTK: żółty
– najwyżej położony punkt: 612 m. n.p.m.
– orientacyjny czas przejścia w sezonie letnim bez przerw: 2 h (ze spacerem od browaru do miejsca startu – ok. 3 h)
– trudność: średnia (po deszczach na trasie będzie błotnisto i ślisko)
– po drodze: widoki na miasto, Jezioro Żywieckie, Beskid Mały, Makowski, Żywiecki, Śląski

Grojec nad Żywcem – kilka ciekawostek

Prawdopodobnie na szczycie Grojca w XV w. stał drewniany zamek. Należał on do rycerzy – rozbójników: Bożywoja i Włodka Skrzyńskich. W roku 1460 król Kazimierz Jagiellończyk wysłał na nich ekspedycję karną m.in. pod dowództwem późniejszego właściciela tych ziem – Piotra Komorowskiego.

Warto wspomnieć, że w późniejszych wiekach Grojec był miejscem kaźni; tutaj wykonywano wyroki śmierci zasądzone przez żywiecki sąd. M.in. wieszani tutaj byli zbójnicy.

Żywiec – trasa na Grojec

Początek szlaku turystycznego odnajdziemy na żywieckim rynku, obok dzwonnicy. Zaletą takiego położenia jest to, że przy okazji możemy zwiedzić ścisłe centrum miasta, a idąc za szlakiem żółtym mijamy po drodze Zespół Zamkowo-Pałacowo-Parkowy Habsburgów wraz z otaczającym go klimatycznym parkiem.

Ruszamy za szlakiem. Przechodzimy przez przejście dla pieszych, skręcamy w prawo i wchodzimy w przejście oddzielające ul. Zamkową od żywieckiego parku zamkowego. Popatrz na poniższe zdjęcia gdzie jest jedno z wejść do parku.

Teraz czeka nas ciekawy spacer alejkami wśród parkowych drzew. Park jako ogród francuski został założony w roku 1712. W połowie XIX w. zmieniono jego kompozycję na park krajobrazowy w stylu angielskim. Po drodze mijamy Dąb Franciszek, czyli najstarsze drzewo na Żywiecczyźnie. Ma ono ok. 370 lat.

Za tym mostkiem znaki żółte skręcają w prawo. Idziemy za nimi aż do wyjścia z parku, które znajduje się przy dosyć ruchliwej drodze będącej ulicą W. Witosa.

Przechodzimy przez przejście dla pieszych, dalej przez tory kolejowe i nieduży mostek rzucony przez rzekę Koszarawę. Schodząc z niego skręcamy w lewo, w stronę amfiteatru „Pod Grojcem”. To właśnie tutaj odbywają się najważniejsze imprezy plenerowe w Żywcu, m.in. Tydzień Kultury Beskidzkiej.

Idziemy wybrukowaną drogą w stronę amfiteatru, ale w pewnym momencie nasz szlak skręca w prawo i wiedzie do widocznego w oddali wyjścia z biało-czerwonymi słupkami. Przechodzimy przez nie i teraz zaczynamy „górską wspinaczkę”.

Okolice szczytu Małego Grojca (422 m.)

Wyjście na pierwszy ze szczycików – Mały Grojec – zajmie nam kilkanaście minut. W pierwszym etapie podejście jest dosyć strome i cały czas przez las. Po pewnym czasie teren się wypłaszcza, a my wychodzimy na pierwszy ze szczycików Grojca – Mały Grojec. Zobaczymy z niego dolinę rzeki Soły z fragmentem miasta, szczyty Beskidu Śląskiego. Jeśli podejdziemy kilka metrów dalej otworzy nam się po lewej panorama na żywiecki amfiteatr, część miasta leżącego w dolinie rzeki Koszarawy i szczyty Beskidu Żywieckiego. Rzuci nam się również w oczy wzniesienie z krzyżem na szczycie – czyli Średni Grojec, do którego teraz będziemy zmierzać..

Cieszę się że dotarłeś do tej części wpisu. Mam nadzieję że zainspirowałem cię do zobaczenia tych miejsc. Dziękuję ci za wirtualną kawę, która pomoże mi w utrzymaniu i rozwoju bloga..

Ruszamy dalej za szlakiem żółtym PTTK. Teraz będziemy wędrować głównie w otwartym terenie, wydeptanymi polnymi ścieżkami przez południowe stoki wzgórza. Przechodzimy obok małego wyciągu narciarskiego. Tutaj nie wszędzie zobaczymy znaki naszego szlaku. Generalnie musimy iść w stronę dużego krzyża, który stoi na szczycie Średniego Grojca.

Po ok. 600 m. od Małego Grojca docieramy do drogi wyłożonej betonowymi płytami. Skręcamy w prawo i ta droga doprowadzi nas na kolejny grojcowski szczyt, który z pośród wszystkich trzech jest najbardziej widokowy.

Średni Grojec (474 m.)

Do tego szczytu nasza trasa jest najbardziej popularna wśród turystów. Wynika to z niedużej odległości od centrum miasta, pięknej panoramy i istniejącej tutaj infrastruktury.

Na pierwszy rzut oka rzuca się duży, mosiężny krzyż. Został on wystawiony na pamiątkę pielgrzymki Jana Pawła II do Żywca w roku 1995, a postawili go pracownicy Fabryki Śrub S.A. z Żywca.

Obok krzyża postawiono kilka ławek, na których możemy odpocząć i delektować się pięknym widokiem. Również blisko krzyża utworzono palenisko z kamiennymi siedziskami.

W oddali, w kotlinie widzimy miasto rozlokowane między Sołą a Koszarawą, przy Jeziorze Żywieckim. W oczy rzuca się żywiecki browar, a w panoramie królują szczyty Beskidu Śląskiego i Małego, oddzielone od siebie Bramą Wilkowicką.

Grojec (612 m.)

Niewiele osób podejmuje się iść dalej na najwyższy Grojec. Najprawdopodobniej wynika to z tego, że z najwyższego szczytu nie ma już tak pięknej panoramy jaką mamy na Średnim Grojcu. Widok po prostu chowie się za coraz wyższymi drzewami.

Na Średnim Grojcu obok paleniska, wśród krzewów zobaczymy wydeptaną ścieżkę, która prowadzi w dół. Właśnie tamtędy biegnie nasz żółty szlak w stronę najwyższego szczytu. Patrzmy uważnie na całej trasie za znakami naszego szlaku.

Początkowo w dół, potem płasko drogami polnymi i leśnymi, aby wreszcie wejść w las i zacząć się „wspinać” na Grojec. Są strome podejścia!

Na samej górze zobaczymy nieduży krzyż, wieżyczkę szczytową oraz dużą wieżę przekaźnikową.

Nieco poniżej wieży przekaźnikowej, w zaroślach znajduje się ścieżka. To właśnie tamtędy biegnie nasz szlak żółty PTTK w stronę browaru w Żywcu. Zobacz na poniższe zdjęcie.

Ruszamy w dół, po chwili skręcamy za szlakiem w lewo i schodzimy bardzo stromo w dół. Szlak będzie przebiegał przez las, ciągle w dół, aż do pierwszych domów osiedla Na Niwie.

Docierając do asfaltowej drogi przy domach i skrzyżowania – skręcamy na nim w prawo.

Po ok. 300 m. skręcamy w prawo i opuszczamy na jakiś czas asfalt. Popatrz na poniższe zdjęcia jak przebiega szlak.

Wreszcie znowu dochodzimy do drogi asfaltowej, przechodzimy przez most na rzece Sole, następnie idąc pod wiaduktem kolejowym po ok. 300 m. docieramy do skrzyżowania z drogą główną przebiegającą obok żywieckiego browaru.

Informacje praktyczne  

Gdzie pozostawić samochód?

Jeśli chcemy dostać się na Grojec opisaną trasą, samochód możemy pozostawić na jednym z płatnych parkingów w centrum miasta. Jednak obok opisanego szlaku znajduje się również parking i to bezpłatny. Położony jest on przy ul. W. Witosa (droga nr 945), w pobliżu wyjścia z parku zamkowego (we wpisie miejsce to opisałem przy wyjściu z parku zamkowego na przejście dla pieszych i dalej przez przejazd kolejowy w stronę amfiteatru). Zatem w swojej wędrówce możemy ominąć park i zacząć iść za szlakiem prosto z tego parkingu. Zobacz poniższe zdjęcie.

W okolicach amfiteatru również odnajdziemy bezpłatne miejsca parkingowe, ale musimy tam dotrzeć jadąc ul. Grojec.  

UWAGA! Bezpłatne parkingi w godzinach popołudniowych, w weekendy mogą być zapełnione, a szczególnie kiedy przy amfiteatrze organizowana jest impreza plenerowa. Wtedy też niektóre z nich mogą być płatne. Zobacz poniższą mapę okolic żywieckiego amfiteatru.

Jak wrócić po zakończeniu wycieczki do centrum miasta?

Docierając za szlakiem do skrzyżowania przy browarze Żywiec, zaraz po lewej stronie mamy przystanek autobusowy, zatem możemy złapać jakiś pojazd, który mógłby nas podwieźć do centrum Żywca. Rozkład jazdy autobusów MZK znajdziesz tutaj. Ostatecznie – na tym skrzyżowaniu skręcamy w prawo i ruszamy piechotą ponad 4 km. trasą w stronę rynku.

Ścieżki dydaktyczne

Na mapach oraz w terenie natkniemy się na znaki ścieżek dydaktycznych, często idących zgodnie z naszym szlakiem PTTK (np. białe kwadraty z żółtym lub niebieskim paskiem), jednak nie wiem w jakim są one w stanie, czy są odnawiane w ich dolnych częściach przebiegu.

Zobacz wycieczkę na Halę Boraczą: https://www.wbeskidzie.pl/schronisko-na-hali-boraczej/

Dziękuję ci za przeczytanie wpisu. Mam nadzieję że zainspirowałem cię do zobaczenia tych miejsc. Dziękuję ci również za wirtualną kawę, która pomoże mi w utrzymaniu i rozwoju bloga..